:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
چهارشنبه، ۳ خرداد ۱۳۹۶
:: English Section
P نگاه منتقد
نگاهی دوباره به مسابقه طراحی ساختمان اداری حافظ (كیش) و ساختمان اداری سعدی (شیراز)

اواخر اسفندماه 1383 مقدمات برگزاری مسابقه گسترده‌ای از سوی «شرکت بین‌المللی توسعه ساختمان» فراهم شد برگزاری یك مسابقه، ‌شجاعتی است كه می‌تواند الهام بخش حضور طرح‌ های برجسته در صحنه معماری این مملكت باشد و می‌تواند مارا به سمت كسب هویتی جدید در معماری سوق دهد؛ ولی به شروط فراوان!
اواخر اسفندماه 1383 مقدمات برگزاری مسابقه گسترده‌ای از سوی «شرکت بین‌المللی توسعه ساختمان» فراهم شد؛ بدین منظور تمامی معماران، متخصصان و مشاوران در زمینه طراحی می‌توانستند با پرداخت مبلغ 25000 تومان و با انتخاب یكی از دو موضوع پروژه (ساختمان اداری حافظ و یا ساختمان اداری سعدی)، یکی در کیش و دیگری در شیراز، اسناد مربوط به مسابقه را دریافت كنند.
افراد و شركت های زیادی شركت كرده بودند، شور و اشتیاق قابل تحسینی توسط این مسابقه در میان معماران بخصوص معماران جوان ایجاد شده بود اما اسناد مسابقه حاكی از نبود دانش تخصصی و تحلیل ویژگی‌های لازم و قابل قیاس در حد و ابعاد پروژه بود، نبود یك برنامه فیزیكی دقیق و حتی تغییر آن در طی زمان مسابقه، مشخص نبودن معیارها و خواسته های مورد برنامه ریزی شركت جهت طراحی این موضوع را تایید می كرد.

حیات معماریی كه توسط این مسابقه پدید آمده بود نهایتا در روز دوشنبه 9 خرداد ماه ساعت 4 پس از طی 19 روز از تحویل مسابقه در 21 اردیبهشت ماه در باشگاه فرمانیه با حضور عده ای از شركت كنندگان و اعلام اسامی برندگان پایان پذیرفت.
هیات داوران این رقابت طبق اعلام برگزار كنندگان شامل حریری، سمیعی، هاشمی‌نژاد، قریب و طاحونی بودند كه البته آقایان دكتر قریب و مهندس طاحونی در جلسه حضور نداشتند.
هیچ شاخصه‌ای و هیچ برچسبی برای نمایش آنها، بر روی آثار وجود نداشت... بالاخره با درخواست حضار با چسباندن كاغذهای A4 كه روی آنها با ماژیك نفرات اول تا سوم نوشته شده بود، چشم‌ها را به سمت خود جذب كردند نحوه معرفی ضعیف آثار برتر، بدون ارائه هیچ نمایش و اسلایدی، انتظار شركت كنندگان را برای پایان مراسم و نزدیك شدن به زمان بازدید از طرح ها را دو چندان كرده بود؛ اگر چه افراد برتر معرفی شدند ولی هیچ شاخصه‌ای و هیچ برچسبی برای نمایش آنها، بر روی آثار وجود نداشت... بالاخره با درخواست حضار با چسباندن كاغذهای A4 كه روی آنها با ماژیك نفرات اول تا سوم نوشته شده بود، چشم‌ها را به سمت خود جذب كردند، طرح های انتخاب شده شایسته توجه جدی نبودند و حتی تعدادی از طرح های موجود دیگر حرف های بهتری برای گفتن داشتند.
زمانی كه حاضرین از كارهای نمایش داده شده بازدید كردند به تدریج دامنه اعتراضات نسبت نوع قضاوت گسترش پیدا كرد كه این مطلب نسبت به هر دو موضوع مسابقه صدق می كرد؛ بطوریكه گروه‌ها شروع به بحث در این زمینه کردند و ماجرا به نقدی حضوری بر روی پروژه های برگزیده انجامید (!) كه با حضور جمعی از شركت كنندگان و افراد برتر و حتی حضور آقایان كامرانی، مدیر عامل شركت برگزارکننده و دكتر حریری یكی از داوران ادامه پیدا كرد، البته نگاه‌های افراد نشانگر دریافت پاسخ قانع كننده‌ای نبود! كامرانی در صحبت های خود اشاره کرد كه یك هیات كارشناسی از شركت كارها را مورد بررسی قرار می دهند و مسایل آن را حل خواهند کرد یا كار دیگری از میان كارها برای اجرا انتخاب می کنند!
نقد وارد بر طرح‌های برتر، نقض بعضی از قوانین بیان شده توسط هیأت داوران بود؛ من جمله عدم رعایت زیر بنا، عدم رعایت دید مناسب به محیط اطراف، عدم رعایت جایابی در سایت و... (پروژه حافظ) بود ، كه خود جای تعجب بسیار داشت و نكته تحریك آمیز دیگر كه در توجه به طرح‌ها قابل درك بود،‌ این بود كه آیا طرح‌های برگزیده ، در سطح طرح برتر در قیاس با دیگر پروژه‌ها بودند یا اینكه داشتن بعضی مناسبات ما را به برتری می‌رساند؟
شركت بین المللی توسعه ساختمان، شركتی است كه اگر چه در سال 1364 تأسیس شده ولی در سال 1383 با افزایش سرمایه ای بالغ بر صد میلیارد تومان وارد بورس شده است كه یكی از سرمایه‌گذاران اصلی آن شركت سرمایه گذارای غدیر می‌باشد و برج تهران كه بزرگترین برج بتنی مسكونی دنیا است با 54 طبقه و 571 واحد از كارهای اجراء شده این شركت است و معیارهایی چون افزایش كیفیت و استفاده از تكنولوژی های نو با استفاده از نیروهای متخصص از جمله اهداف این شركت است.
شاید با آگاهی از پیشینه شركت برگزار كننده (شركت بین‌المللی توسعه ساختمان) این مسابقه و با توجه به نحوه اعلام مسابقه، شما هم انتظاری بیشتر در دیدن كارهای برگزیده احساس كنید.
البته این موضوع را نباید فراموش كرد كه چگونگی دید و نحوه عمل داورن نیز موضوعی غیر قابل انكار است و شاید نقص در ایدئولوژی آنها سبب چالش در میان آثار برتر شده است .
و كلام آخر اینكه بد نبود، طرح‌ها در مكانی به نمایش عموم گذاشته می شد و توده خواستار دیدار نیز از طرح‌ها بازدید به عمل می آوردند.

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد