:: صفحه‌ی اول     :: درباره‌ی ما     :: تماس با ما
چهارشنبه، ۲۶ مهر ۱۳۹۶
:: English Section
P نگاه منتقد
به سوی دموکراسی حتی یک قدم...!

بهرام هوشیاریوسفیاخیرا نامه‌ای رسمی از جانب «کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران» به دستم رسید، با مضمون انتقاد به سیاق غیر مردم‌سالارانه حرکت های تشکیلاتی «جامعه مهندسان معمار ایران» که داعیه بعضا انحصاری نمایندگی حرفه‌مندان معمار ایرانی را در جوامع بین‌المللی و داخلی را دارد، ارسال شده است و این تشکل را نه به لحاظ محتوایی و نه شکلی دارای قابلیت یک تشکل فراگیر برای معماران نمی‌داند.... در بخشی از نامه با اشاره به رویکرد غیر دموکراتیک مدیریت حال حاظر این تشکل اشاره شده است: «... نوع تلقی و اضهارات و بیانات و... برخی اعضای موسس کنونی، به شدت حکایت از اعتقاد ایشان به لزوم استقرار مدیدریتی ثابت و دائمی برای آن موسسه دارد که شان آن را به یک موسسه خصوصی معماری نزدیک و از یک نهاد مدنی متکی بر آرای مجمع عمومی که نشات گرفته از حضور واقعی اعضا باشد دور می‌کند و این در حالی است که موسسه یاد شده [جامعه مهندسان معمار ایران] در تلاش است تا خود را به عنوان حاصل گزینش دموکراتیک اکثریت معماران ایران در UIA [اتحادیه بین‌المللی معماران] به رسمیت برساند...».
کامران شاهین فر -دبیر اول غیر منتخب جامعه مهندسان معمار ایرانواقعیت این است ـ هرچند بسیار دردناک برای معماران هم باشد ـ به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و حتی اعضای این تشکل حق با امضا کنندگان (هیات مدیره و هیات بازرسان کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران) نامه مذکور است؛ به نظر می‌رسد، جامعه مهندسان معمار ايران كه پسوند دوستداران ميراث فرهنگي را يدك مي كشد (و این پسوند نیز همچنان که در نامه مشارعلیه نیز بدان اشاره شده، محل اعتراض اعضا و معماران است) سال گذشته و به قول نگارنده نامه، بعد از بیش از 6 سال از آغاز فعالیت (!) با استفاده از امكاني كه سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري براي ثبت تشكل هاي دوستدار ميراث فرهنگي فراهم مي كند (که این موضوع نیز به یک فرمالیته برای بسیاری تشکل ها جهت تسریع مراحل ثبت تبدیل شده!) به ثبت رسيد، ولی تا به حال «هنوز هیچ مجمع عمومی مشخصی به معنای واقعی آن از طرف این تشکل برگزار نشده تا هر کس که به عنوان معمار اعتبار اجتماعی دارد آزادانه در آن شرکت کند و به روال متعارف اول اساسنامه‌اش را بررسی و تایید کند و سپس به هر کس که صلاح می‌داند رای بدهد و انتخاب کند و انتخاب شود...»، اين تشكل هنوز دفتر مستقلي نداشته و در خانه هنرمندان مستقر است؛ این در حالیست که در كنگره جهانی معماران در استانبول و رسميت يافتن عضويت ايران در اتحاديه جهاني معماران، در اصل این تشکل خود را نماینده انحصاری معماران ایرانی دانسته و البته به آن زسمیت نیز داده‌است! عدم رعایت اصول مردم‌سالارانه و اداره این تشکل به شیوه ارتباطی، این نگرانی را تشدید می‌کند که حتی فعالیت های نوعا مثبت این تشکل از آنجایی که مشروعیت دموکراتیک ندارد و مورد سوال اعضا یا مدیران منتخب انها قرار نمی‌گیرد به درجه اعمال نظرات شخصی و بعضا حتی نان قرض دادن های حرفه‌ای تنزل یابد، موضوعی که در صورت عدم توجه به آن موجبات بی‌اعتباری کلیت جامعه معماران را فراهم خواهد کرد.
منتقدان این تشکل معتقدند زنگ خطر این رویه به صدا در آمده و مصاحبه های شخصی دبیران این تشکل که با استفاده از جایگاه مدیریتی در این تشکل ولی در راستای اهدافی غیر گروهی صورت می‌گیرد، نمونه‌هایی است که دلسوزان اصیل معماری و فرهنگ این مرز و بوم را نگران کرده است.

اخبار مرتبط:
● نظام معماری در پرده‌ای از ابهام

P تبلیغات
دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات در رشته کارشناسی ارشد شهرسازی دانشجو می پذیرد
 مسترکلاس تخصصی ژورنالیسم در حوزه شهر و معماری